Klaske Bakker Schrijven, Verhalen, Lezen, Boeken
Klaske Bakker, Schrijven, Verhalen, Lezen, Boeken
 
P3197787.JPG

Recensie op Ansiel, blog van André Oyen, die schrijft over film en literatuur:

 

De kracht van het licht in de duisternis deed haar beseffen dat ze zich wel zou redden. In haar eentje.
 
Klaske Bakker( 1960) debuteert met Blauwe tongen een conventionele maar wel sterke verhalenbundel. Het openingsverhaal is voor een debutantenbundel altijd heel belangrijk, want het is een lokvogel voor de rest van het proza. En dat heeft de auteur uiterst goed begrepen.
In 'weerzien' confronteert ze ons zeer beklemmend met een vrouw die van een 'louteringsreis' uit Afrika terugkeert. Ze trok erheen om een onmogelijke liefde te vergeten. Maar zo als we allen wel weten staat op bepaalde dingen geen 'vergeetdatum. Haarscherp weet ze de gevoelens van de geliefden weer te geven en maakt ze de lezer duidelijk hoe ziel en lijf het woord onmogelijk verbannen.

De dertig verhalen zijn kort, maar goed opgebouwd en sterk afgerond. Toch dacht ik soms tijdens het lezen, zoals bijvoorbeeld bij het verhaal De zoon van Jannis, dit zou een roman kunnen worden.

Het zijn vaak verhalen met verrassende wendingen en door dat ze echt swingend geschreven zijn, ook al bevatten ze de nodige diepgang, werken ze echt verslavend. Er wordt veel gereisd, relaties ontstaan en springen, gevoelens en emoties borrelen maar altijd zit er wel ergens een verrassingselement.
Fris debuut.

André Oyen

 

Recensie op Hebban, website over boeken en schrijvers:

Van Hebban kreeg ik een leuke klus: het lezen van Blauwe tongen. Een verhalenbundel, het debuut van Klaske Bakker. In het boek ruim 30 korte verhalen, die allemaal raakvlakken hebben met liefde. Niet een boek dat ik zelf in de boekwinkel zou kiezen, verhalenbundels zijn meestal niet mijn eerste keuze. Toch heb ik genoten van de diversiteit aan verhalen in dit boek.

Ondanks dat de verhalen zo kort zijn weet de schrijfster toch in een paar bladzijden een afgerond verhaal te vertellen. Al had ik bij een aantal verhalen nog wel meer / verder willen lezen.

Het leuke aan het boek is dat het vol zit met onverwachte wendingen. Je wordt regelmatig verrast door de afloop van het verhaal. De verhalen zijn heel afwisselend, over jong en oud, student en boer, man en vrouw.

De prettige schrijfstijl zorgt ervoor dat je snel in een verhaal zit. Het is heerlijk om af en toe even één of meerdere verhalen te lezen. Ik was dan ook positief verrast over dit boek. Wie weet kom ik ooit nog met een verhalenbundel uit de boekwinkel gelopen.

 

Persoonlijke reacties:

'Hoe natuurlijk je een 'fantasie' wereldje schept. Dat kan in een verhaal of roman - maar allemaal op het randje van je eigen leven, wat je absorbeert en wat blijft hangen. Wat kwetsbaar. Het zijn vaak verrassende verhalen - en de uitgeefster zei het ook al: het is echt moeilijk om dat in een kort verhaal te doen.'

'Het leuke is de afwisseling in de verhalen, ook al gaan ze vaak over alle facetten van de liefde. Ze zijn geschreven vanuit verschillende perspectieven: man, vrouw, kind, oud en jong. Ik vind het knap hoe je verschillende sferen oproept, passend bij de locatie of het milieu waar het verhaal zich afspeelt: een Nederlands eiland (Alleen op het eiland), een mediterraan (ei)land (Villa Maria), eenvoudig boerenleven (Hendrik), studenten- of christelijk milieu enz. Mooi vind ik daarbij het beeldend taalgebruik door de beschrijvingen van geuren, kleuren en geluiden. Knap hoe je een compleet verhaal weet te schrijven in een paar bladzijden!'

'Wat is het toch knap als je zo kunt schrijven. Prettig leesbaar. Verrassende ontknopingen. Mooi!.....Als je doorgaat met het schrijven van korte verhalen gun ik je ook wel een 'podium' waarin je elke maand of zo een verhaal mag plaatsen.'

'Zondagmiddag 13.55 uur en ik heb je laatste verhaal gelezen. Ik heb er van genoten. Zoals een verhalenbundel betaamd heb ik regelmatig 's avonds een verhaal gelezen.
Hoe gaat het met de verkoop?? Zeker een boek om veel van te verkopen.'

'Ik heb je boek met veel plezier gelezen. De verhalen maken nieuwsgierig, zijn verrassend, luchtig en herkenbaar. Eigenlijk lees ik nooit een boek met korte verhalen, is niet mijn genre. Natuurlijk las ik wel jouw boek...En ik ben blij verrast hoe leuk het kan zijn om een luchtig kort verhaal te lezen, dat steeds opnieuw verrassend is en waarbij je vanaf het begin benieuwd bent wat het plot zal zijn.'

 

Lezersrecensie Hebban boekensite

Onmogelijke liefdes

De verhalenbundel 'Blauwe tongen' is het debuut van Klaske Bakker. De schrijfster heeft het zich niet gemakkelijk gemaakt met de presentatie van nota bene 32, soms zeer, korte verhalen.
Het kan niet anders dat ze wisselend van kwaliteit zijn. Toch is ze erin geslaagd een samenhangend geheel te maken door de liefde als centraal thema te nemen. Een thema dat bijvoorbeeld verwerkt is in weemoedige herinneringen, gemiste kansen, onmogelijke verhoudingen of verlies van een geliefde. Het mooie van de meeste verhalen is dat ze een verrassend slot hebben met een onverwachte wending.

'Weerzien', het eerste verhaal is een mooie binnenkomer en een fraai voorbeeld hoe je vanuit twee perspectieven kunt schrijven om op die manier te illustreren hoe mensen hun eigen kijk hebben op gebeurtenissen en ervaringen.
'Terug op het pleintje' roept weemoed op naar verre tijden en romantische liefdes. Juist dit soort verhalen mogen langer zijn en smaken naar meer.

'Barbara', het titelverhaal over twee meisjes met ‘blauwe tongen’, heeft een mooie opbouw.
'Tomeloos verliefd' valt op door de gehanteerde stijl, het is een vlot geschreven, lange, jachtige monoloog van een radeloze vrouw.

Al met al is Blauwe tongen een bundel om af en toe met plezier op te pakken voor het lezen van twee of drie verhalen.

Freek van Apeldoorn

 

Recensie op bol.com

In deze korte verhalen, van drie tot acht bladzijden, is het meestal een kleinigheid die het leven van mensen op zijn kop zet en al of niet tot drama's leidt, soms jaren na een enkele opmerking, een nachtje overspel, een bijzonder cadeautje. Goede huwelijken hangen opeens aan een zijden draadje, schuldgevoelens verstoren plotseling de orde, vakanties worden afgebroken, toevallige ontmoetingen lopen totaal uit de hand. In de meeste verhalen draait het om de ontsporing van man-vrouwrelaties en van verhoudingen in een familie. Er wordt veel gereisd naar landen aan de Middellandse Zee, de hoofdfiguren ontsnappen naar vakantiehuisjes op eilanden, maar reisverhalen zijn het niet. De auteur schrijft het allemaal in sneltreinvaart op, met behulp van korte zinnen die weinig reflectie en complexiteit toelaten, waardoor sommige beschreven situaties niet zo overtuigend zijn. Geen literatuur maar geregeld prikkelend: ook moderne relaties kunnen slecht tegen de waarheid of getuigen van weinig intelligent inzicht in het leven, vooral wanneer het verleden het heden inhaalt. Weldoordachte focus op het soort drama’s die ontstaan door kleinigheden. Alles wordt klein gehouden: de lengte van de verhalen en de zinnen, de implosie van relaties.

Anneke van Ammelrooy