Klaske Bakker Schrijven, Verhalen, Lezen, Boeken
Klaske Bakker, Schrijven, Verhalen, Lezen, Boeken
 

Zaterdagmorgen

Zojuist heb ik een paar boeken bij de bibliotheek opgehaald en nu loop ik het Galamapark in. Het is zaterdag en de zon schijnt volop. Een zachte oostenwind heeft de verstikkende hitte van de vorige dag verdreven, waardoor het aangenaam warm is.
Ik neem het pad richting het dierenverblijf en kijk om me heen naar de bomen op het gras, waarvan ik weet dat ze bijzonder zijn en uit verre landen komen, maar waarvan ik de namen niet ken.
Her en der langs het pad staan zuilen waarop gedichten te lezen zijn, zoals het gedicht van C. Buddingh over het water van de zee dat altijd zout blijft. Ik vind het mooi en het doet mij verlangen naar zwemmen in zee met golven heel hoog. Op het ritme van de zinnen loop ik verder.
Bij de dierenweide ruikt het naar poep. Over het gaas rondom de weide zijn drie rijen prikkeldraad gespannen en het ijzeren toegangshek zit potdicht. Achter de omheining scharrelen kippen rond en in de schaduw van een boom op het zanderige gras liggen herten te herkauwen.
Op een bankje vlakbij zit een man naar de dieren te staren. Hij draagt een grijze trainingsbroek, waarvan de pijpen te kort zijn. Zweetdruppels lopen over zijn gezicht.
‘Ik heb vijf jaar in de bak gezeten’, zegt hij zonder op te kijken.
‘Gisteren ben ik vrij gekomen.’
Omdat er verder niemand in de buurt is, neem ik aan dat hij het tegen mij heeft. Door het hij mouwloze hemd dat hij draagt, vallen zijn gespierde armen op en onwillekeurig houd ik enige afstand.
‘En nu zit u hier’, zeg ik zo normaal mogelijk.
De man knikt.
‘Naar de opgesloten dieren te kijken’, vervolg ik.
‘Ja’, zegt de man en ik zie zijn mondhoeken lichtjes omhoog komen.
‘Leedvermaak’, zeg ik.
Dan verschijnt een echte lach op zijn gezicht en even kijkt hij naar mij op.
‘Nou, veel plezier dan maar’, zeg ik opgewekt en loop monter verder. Het park uit, de straat op. Het is een mooie dag.

Verschenen op: www.onsoverbetuwe.nl